شاید بیاید.

با آمدنش

پایان غمهایم،

التیام دردهایم،

روزهای خوش زندگی ام فرا خواهد رسید.

در لابه لای امید و آرزوهایم،

نام خوش زندگی ام

فقط نام تو میدرخشید.

درفراسوی خیالم

با نگاه تو به آینده مینگرم.

در گلستان زندگی ام

تنها به تو می اندیشم.

   من وعشق تو و ياس و ترانه

من وعشق تو و صدتا بهانه

من وعشق تو و دوري يارم

من وعشق تو و فكر وخيالم

من وعشق تو و لحظه ي ديدار

من وعشق تو و بوسيدن يار

من وعشق تو و گلاي گندم

من وعشق تو و حرفاي مردم

من وعشق تو و صداي قلبم

من وعشق تو و گريه و خندم

من وعشق تو و تك يادگارت

من وعشق تو و وهم وخيالت

من وعشق تو وديباچه ي نور

من وعشق تو و دستاي پر زور

من وعشق تو و ريلاي قطار

من وعشق تو و شعراي عطار

من وعشق تو و صداي شيپور

من وعشق تو و سايه اي از دور

من وعشق تو و قلب شكستم

من وعشق تو و صداي خستم

من وعشق تو و رسيدن دور

من وعشق تو و پاي لب گور

من وعشق تو و دلواپسي ها

من وعشق تو و اين بي كسي ها

من وعشق تو و درخت بي برگ

من وعشق تو و رسيدن مرگ

من وعشق تو و دستي فشردن

من وعشق تو و بغضي روخوردن

من وعشق تو و رهايي تن

من وعشق تو وجدايي من

من وعشق تو و  يادي فراموش

من وعشق تو ويه قلب خاموش

من وعشق تو و رفتن هميشه

من وعشق تو و ديگه نميشه

من وعشق تو وبسه تمومه

بدون تو ديگه دنيا حرومه

بيا بامن كه ديگه خيلي ديره

دلم بي تو ز دلتنگي ميميره

ببين كه كه چگونه لبهاي ساكتم در شهوت بوسيدن لبهاي معصوم تو سكوت كرده اند

شاخه گل سرخي به روي چشمانت مي گذارم

                                      و با چشماني بسته براي اولين بار تو را مي بوسم

ان ههنگام كه هر دو در شهوت تن غرق بوديم

                                      ديدي كه خداوند مي خنديد

خداوند خوشحال شده بود پس بيا نترسيم

                                      و لبهايمان را گره بزنيم تا ابد

اي تنها منجي من مرا تنها مگذار

                                      اگر اسمان شوي برايت زمين مي شوم

تا به رويم به باري

                                       براي چشمان معصومت نگاه خواهم شد

و براي گوشهايت صدا

                                      براي نفسهايت گلو خواهم شد

و در رگهايت از خون خود خواهم دميد

                                     و پس از مرگت نيز براي جسدت كفن خواهم شد

پس من را تنها مگذار

                                     روزي كه خداوند تو را افريد

زمان مرگت را از او پرسيدم

                                     مي داني چرا؟

براي اينكه پيش از تو بميرم

                                    و هيچ گاه مرگت را نبينم

مي خواهم تا هميشه برايم زنده باشي

                                    و تا هميشه تو ديگر تنها نيستي

خانه اي خواهم ساخت برايت

                                    از استخونهايم برايش ستون

واز پوستم برايش سقفي

                                قلبم را با برق شكاف ميان سينهايت مي شكافم

و از گرمي خون رگهايم

                                 براي شبهاي تاريك تنهايت اتشي مي افروزم

و تا هميشه در كنارت مي سوزم تا هميشه...

و در عوض فقط از تو مي خواهم كه گونه هاي خيسم را پاك كني.

بچه ها چرا ماچ نمي دين؟

ناممکن است که احساس خود را نسبت به تو

 با واژه ها بیان کنم

این سرشارترین و والاترین احساساتی هستند که تا کنون داشته ام

با این همه هنگامی که می خواهم اینها را به تو بگویم و یا بنویسم

واژه ها حتی نمی توانند ذره ای از ژرفای احساساتم را بیان کنند .

گرچه نمی توانم جوهر این احساسات شگفت انگیز را بیان کنم

فقط می توانم بگویم آن گاه که با توام چه احساسی دارم ...

آن گاه که با توام

احساس پرندایی را دارم که آزاد و رها در آسمان آبی پرواز می کند

آن گاه که با توام

چو گلی هستم که گلبرگهای زندگی را شکوفا می کند

آن گاه که با توام

چون امواج دریا هستم

که توفنده و سرکش بر ساحل می کوبند

آن گاه که با توام

رنگین کمانی پس از توفانم

که پرغرور رنگهایش را نشان می دهد

آن گاه که با توام

گویی هر آنچه که زیباست ما را در برگرفته

این ها تنها ذره ای نا چیز از احساس والای با تو بودن است

شاید واژه ی « عشق »  را ساخته اند

تا احساسی چنین عمیق و هزاران سو را بیان کند

بابا نظر یادتون نره

 نظر یادتون نره

سپیده عشق ای سپیده ی صبح گل بهار عشقم با تو شکفته شد

با تو در راه زندگی کتاب بسته ی عشق باز و خونده شد

وای که چه شیرین بود عشق و یگانگیت چقدر زود گذشت روز های آشقی

دلمون پر شادی بود پر از مهر و وفا تو با قلبی پاک دور از غم دنیا

قدر تو ندونستم قلب تو شکستم سپیده منو ببخش میتونم به تو برگردم

از رفتن تو روز ها می گذرد عشق تو عزیز از یاد نمی رود

بوسیدن اون لبهای آتشین افسوس که دگر تکرار نمی شود

وای که چه شیرین بود عشق و یگانگیت چقدر زود گذشت روز های آشقی

دلمون پر شادی بود پر از مهر و وفا تو با قلبی پاک دور از غم دنیا

آری آغاز دوست داشتن است

گرچه پایان راه ناپیداست

من به پایان راه دگر نمی اندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

عشق يعني حرمت چشمان تو
عشق يعني جان من دستان تو

عشق يعني لحظه اي تنها شدن
در مقابل با تو بي پروا شدن

عشق يعني ليلي و مجنون شدن
از حضورت لحظه اي ممنون شدن
عشق يعني هيچ و پوچ هر بدي

ياد رويت در ميان هر سري
عشق يعني آسماني داشتن
در ميانش روي ماهت کاشتن

عشق يعني انتظار منتظر
عشق يعني يک خدا بالاي سر
عشق يعني خنده اي بر روي لب

قطره اي شبنم ز گل هنگام تب
عشق يعني بوسه اي بر گونه ها
عشق يعني بوي خوب پونه ها

عشق يعني برکه اي از خاطره
يک گل شب بو شبي پر رايحه

عشق يعني مبدا راه جنون
تيشه و فرهاد تا يک بيستون

عشق يعني فال حافظ روي يار
عشق يعني گرد و خاک کوي يار