در چشمانت چيست که مرا به سوي خود ميکشد؟ در

 گرمي دست هايت چيست که دستهايم آنها را ميطلبد ؟

 در آينه چشمهايم بنگر چه ميبيني؟ آيا ميبيني که تو را

 ميبيند؟ صداي طپش قلبم را ميشنوي که فرياد ميزند

((دوستت دارم)) دوست ندارم که بگويم دوستت دارم

 دوست دارم که بداني دوستت دارم دوست دارم

امشب بغض تنهایی من دوباره می شکند

چشمانم بس که باریده تحمل نور مهتاب را هم ندارد

آخ که چقدر تنهایم دل بیچاره ام بس که سنگ صبورم بوده

خرد شده و انگشتانم بس که برایت نوشته خسته

روبروی آینه نشسته ام آیا این منم؟!!!

شکسته...دلتنگ...تنها تو با من چه کردی!؟؟؟

شاید این آخرین زمزمه های دلتنگیم باشد

دیگر هیچ نخواهم گفت اما منتظرم...

انتظار دیدن دوباره ی تو برای من اکسیر زندگیست

پس برگرد عاشقانه برگرد برای همیشه

بهاری کرده است

اشکی نریز پشت سرم

من عاقبت مسا فرم

دلت به من خوش نباشه

تو قصه فصل آخرم

دونه دونه اشک چشمام

باشه پیشت یادگاری

اگه من رفتم از اینجا

این بمونه روزگاری

به خدا تقصیر من نیست

رفتنم دست خودم نیست

مجبورم که جداشم

جز تو هیچکی تو دلم نیست

یه وقتی نشی گرفتار

نیای دل بهم ببندی

یه وقتی نخوای یه جوری

 واسه شادییم بخندی

اونوقت تو با رفتن من

آرزوهات میره بر باد

مشینه غم تو وجودت

میگی تنها شدم ای هاد

واسه اینه که نمی خوام

تو چشات اشک و ببینم

کاش میشد بجای اشکات

من رو گونه هات بمیرم

کاش می شد شعر و ترانم

حک می شد رو آسمونا

کسی چشم براه نمی موند

+

اشکامو پاک کنم يا نه... دوستم داري يا نداري

تکليف عشق ما چيه ... عاشقي يا مسافري

اشکامو پاک کنم يا نه... بگو تو مي موني باهام

يا اشکو هديه مي کني ... وقت جدايي به چشام

جواب اشکامو بده ... يه جايي دارم تو دلت

يا عشق ناقابل من ... کهنه شده تو خاطرت

بگو بگو بهم بگو ... پيشم مي موني تو هنوز

ترو خدا تنهام نذار ... تو که دوستم داشتي يه روز

با غم عشقت چه کنم ... بمونم يا بميرم

اشکامو پاک کنم يا نه ... گريه رو از سر بگيرم

اشکامو پاک کنم يا نه... دوستم داري يا نداري

تکليف عشق ما چيه ... عاشقي يا مسافري

اشکامو پاک کنم يا نه... بگو تو مي موني باهام

يا اشکو هديه مي کني ... وقت جدايي به چشام

 سلولهاي تنم سكوت تو را فرياد ميكشند

           ميان بن بست فاصله ها ايستاده انتظار ميكشند      

                      زنداني لحظات شده اند اسير دقيقه هاي بي تو

                               نبض ثانيه ها خيس اند از چكيدن اشكهاي بي قرار تو

  زندگي به من آموخت چگونه اشک بريزم

                 اما اشک به من نياموخت چگونه زندگي کنم

                            اي زندگي ! ديگر نمي خواهم مسافرت باشم

                                                                     مي خواهم رها شوم

بذار تا عشق شاداب تر از قبل شروع بشه .هنوز هم میشه عاشق شد و عاشق موند

مگه تویه دنیا آدمی هست که محبت نداشته باشه .. آدما تشنهء محبت هستن ..

ولی بعضی از ما آدما یا بلد نیستیم و از محبت کردن عاجزیم ..

و یا چشمهء محبتیم .. ولی حاظر نیستیم که عزیزمونو از محبت مون سیراب کنیم ..

اگه محبت نکینم .. عشق میمیره .. خاکستر میشه .. نابود میشه ..

تویه دنیای به این بزرگی کسی هست که تا حالا عاشق نشده باشه .. ؟

همه عاشق میشن .. حتی سنگدل ترین آدما .. حتی تنها ترین آدما ..

من از محبت کردن عاجز نیستیم .. چون عاشقم .. از محبت سرشارم ..

حسادت می کنم به رنگ ديوار، وقتی اتفاقی سايش بدنت به پوستش را حس می کند.
حسادت می کنم به آفتاب، وقتی با نوازش آرام پوستت به تو گرمی ميبخشد.
حسادت می کنم به برگ گياه، وقتی در گلدان آرام گرفته و حرکت تو از کنارش او را هيجان زده می کند و
بی تاب و چرخان.
و حسادت می کنم به پدرت، وقتی در زير نور گرم به او لبخند ميزنی.
و به مادرت هم، وقتی چند لحظه پيش از خواب به ياد تو لبخند ميزند.
و به فرش که چند تار مويت را ميان پرزهايش نگه ميدارد و به سادگی هم پس نمی دهد.
و به اتاقت که لذت بودن با تو را هميشه می چشد.
و به آينه ات که هر روز گرمی نگاهت را حس می کند .
و به کوچه ات، درختهای باغچه ، چشمهايت وبه خودت و...

زندگی قصه تلخیست که از اغازش بس که

ازرده شدم چشم به

عشق يعني حسرت شبهاي گرم
عشق يعني ياد يك روياي نرم
عشق يعني تا ابد بي سرنوشت
عشق يعني آخر خط بهشت
عشق يعني گم شدن در لحظه ها
عشق يعني آبي بي انتها
عشق يعني يك سؤال بي جواب
عشق يعني راه رفتن توي خواب
عشق يعني هر چه گفتن، هر چه كردن، بهر او
عشق يعني هر زمان تنها شنيدن نام او

عشق يعني دست هايم مال توست
چشم هاي تشنه ام دنبال توست
عشق يعني ما گرفتار هميم
دشمنان هم طرفدار هميم
انتشار بغض و لبخند است عشق
آخرين لطف خداوند است عشق
عشق غير از تاولي پر درد نيست
هر كس اين تاول ندارد مرد نيست
باز كردم زانوان خسته را
آن دعاهاي به بازو بسته را
گفتم آخر عشق را معنا كنم
بلكه جاي خويش را پيدا كنم
آمدم ديدم كه جاي لاف نيست
عشق غير از«عين»و«شين»و«قاف»نيست

عشق را با مردم بي درد سر خواهم گذاشت
سر در آغوش گناهی تازه تر خواهم گذاشت
بي پر و بال از ستبر آسمان خواهم گذشت
در كبود لانه مشتي بال و پر خواهم گذاشت
در به در دنبال يك جو تشنگي خواهم دويد
چشمه را با تشنگان دربدر خواهم گذاشت
تا نگويند اين جوان بي رد پايي كوچ كرد
دفتري شعرو مزاري شعله ور خواهم گذاشت
بي صدادر كلبه اي متروك جان خواهم سپرد
مرگ را از رفتن خود بي خبر خواهم گذاشت

دلت دل من باشد،چشمانت چشمان من باشد،روحت روح من باشد،تمام وجودت برای من باشد.

آنگاه خواهی دید من چقدر برای رسیدن به تو بی قراری می کنم!

آنگاه خواهی دید چقدر شبها و روزها از دوری تو اشک می ریزم!

آنگاه احساس خواهی کرد من چقدر تو را دوست دارم و احساس خواهی کرد آن عشقی را که تمام وجودم را فرا گرفته است و به من وابسته شده است!

کاش این آرزو تبدیل به حقیقت می شد تا تو مرا بیشتر از همیشه باور داشته باشی!

گه با تو نبودم برات که بودم

اگه چشمات نبودم نگات که بودم 

همه گفتنی هام فقط توبودی

اگه حرفات نبودم صدات که بودم

اگه پاهات نبودم یه راه که بودم

اگه گریه نبودم یه اه که بودم

توخودت مثل روز افتابی هستی

اگه خورشید نبودم یه ماه که بودم

می تونستی واسه من یه چاره باشی

توی اسمون دل ستاره باشی

اگه شیرازه من پاشیده از من

می تونستی گره دوباره باشی