دلم مي خواهد لحظه اي چشم هايم را ببندم

تادرپشت تاريکي وظلمت ان تصويري

ازرنگين کمان راببينم .

دلم مي خواهد فقط براي لحظه اي فرياد

بزنم ! تابگويم من هم همصداي باد هستم .

دلم مي خواهد قفسي بسازم تا گريه هايم را

پشت ميله هايش زنداني کنم . دلم مي گويد

باريدن حق اسمان است ... مي گويد مريم گلي خوشبوست

ماهي حق درياست ... انسان حق زمين ....

و مرجان حق زندگي ....

اخر دلم ميگويد سنگها حق کوهند و قله ها

حق برفها ... اما من که هستم ؟

سهم کدامين دريا کدامين کوه وووووووووو

ويا شايد سهم مــــــــــــــــــــــــــــــــرگ

اخر مرگ پايان عشق نيست پايان صداقت نيست

و دلم مي خواهد تا اوج ابي بيکران پرواز

کنم اخر من هم عاشق هستم

اخر اين را دلم مي گويد ............ ! ! ! ! ! ! !

یک روز ثانیه در ثانیه فاصله ها خواهم مرد

خداوندا!

گویی تمام غمهای عالم چون کوه بر دلم سنگینی میکند.

پریشان و بی قرار کنجی نشسته ام و به روزهای خوش گذشته افسوس

می خورم

که چه زود گذشت و چرا قدرش را ندانستم .... چرا قدرش را ندانستم؟ چرا؟

این کلام حرف آخر من است : بدون تو هرگز!

این عشق تو سرپناه آخر من است ،

و این دوست داشتنت ، تنها امید بودن من است...