ردپای نگاه های خسته ام    در جستجوی تو سنگینی میکند.روزی که دریابی روزگارانی   نفست گران قیمت ترین نفس ها بوده است.   نفس گیر نفس ده که با نفست هم نفس بوده ام و بی آنی تنها.   نمی دانم چه خواهی کرد   روزی که بدانی برایم از هر کس و هر چیز با ارزش تر بوده   ای. روزی که بدانی در نبودنت چه عاجزانه سوختم و در حسرتت چه ملتمسانه   شکسته ام و در انتظارت چه آرزومندانه تصویر عشق را رنگ زده ام.

 

نوشته شده توسط ویدا در جمعه سی ام فروردین 1387 ساعت 23:13 | لینک ثابت |

 

 

هر کسي سهم خودش را طلبيد

 

سهم هر کس که رسيد

 

داغ تر از دل ما بود

 

ولي نوبت من که رسيد

 

سهم من يخ زده بود!

 

سهم من چيست مگر؟

 

يک پاسخ

 

پاسخ يک حسرت!

 

سهم من کوچک بود

 

قد انگشتانم

 

عمق آن وسعت داشت

 

وسعتي تا ته دلتنگيها

 

شايد از وسعت آن بود

 

که بي پاسخ ماند

 

نوشته شده توسط ویدا در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387 ساعت 14:25 | لینک ثابت |

 

برات صد قصه ی نا گفته دارم

بذار امشب کنارت جون بگیرم

یه کم با سادگیت اروم بگیرم

بذار سر روی شونت جا بگیره

نگاهم با نگات معنا بگیره

بذار باور کنم تو بهترینی

تو تنها همزبونم رو زمینی

بذاز امشب دعا هام جون بگیره

بذار درد دلم اروم بگیره

 

نوشته شده توسط ویدا در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387 ساعت 13:2 | لینک ثابت |